แอ่วภูเก็ต เจ็ดเรือยอร์ช!!! (อั๊งง) ตอนที่ 1
posted on 19 Aug 2008 22:36 by archmania in Trip-Goอั๊คมานิแอ่กทัวร์..........หดหู่ใจเสนอออออ
.
"แอ่วภูเก็ต เจ็ดเรือยอร์ชชชชชชชช!!!" อ๊อด อ๊อด อ๊อดดดดดดดดดด ตอนที่หนึ่งงงงงง
( อั๊งงงงงงงง.......ลาม๊กกกกกกกกกกกก 
)
.
หากใครจำได้ เอนทรี่นี้ ==> เรื่องสยองในโรงแรมสุดไฮเทค
แบบว่า ผ่านไปเกือบปีแระ นักเรียนที่รักก็ขึ้นปี 5 ทำทีสิสกันง่วน
ตอนนี้ต้องเริ่มวางแผนพาปี 4 รุ่นปัจจุบันไปนอกสถานที่อีกแล้ว .....
กอปรกับอันตัวข้าพเจ้าเองกำลังจะชีพจรลงเท้า (อีกแล้วว๊อยยยยย.....ฮือออ....ตูอยากอยู่บ๊านนนน)
(ขอเตือน ขอเตือน รูปอื้อเลย)
.
.
นะ............เอามาเล่าซะทีเถ๊อะะะะะ.....อย่าออกแขกนาน
.
.
สืบเนื่องจากวิชาออกแบบค่ะ เมื่อพฤศจิกายนปี 50 ต้นเทอมปลาย พานักเรียนและครูๆ รวมๆ 50 คนได้ ไปศึกษาดูงานที่ภูเก็ต
ก็ ยิงปืนนัดเดียวได้นกกระจอกเทศฝูงนึง...
ไปหาโจทย์มาออกแบบ ไปดูงานรีสอร์ทสวยๆ และ "ไปเที่ยวไกลๆ ด้วยกัน....โย่วววววว!"
.
.
ออกเดินทางจากกรุงเทพประมาณ 2 ทุ่ม ....นั่งรถบัสยาววววววววววว ไปเช้าเอาที่ภูเก็ต ทิวทัศน์สบายตาจริงๆ ช่วงพังงาก่อนเข้าภูเก็ต
แล้วก็เช็คอินที่โรงแรมในตัวเมืองที่ว่าสยองน่ะแหล่ะค่ะ ก่อนให้เด็กๆ เดินดูไซต์ในตัวเมืองตามอัธยาศัย จนถึงเที่ยง
เราก็ดูโด้ยยยยย
< ตึกแถวที่ชาวบ้านอนุรักษ์กันเองบนถนนถลาง
เห็นได้เกือบทั่วเมืองภูเก็ต โดยเฉพาะในเมืองเก่า .... ที่อื่นๆ ในเมืองไทยก็สงขลา เพื่อบ้านก็จอร์จทาวน์ที่ปีนัง แล้วก็สิงคโปร์ค่่ะ
Shophouse หรือห้องแถว สถาปัตยกรรมแบบ ชิโน-โปรตุกีส (จีน-โปรตุเกสนั่นแหละ) แต่ฝรั่งไม่รู้จักนะค๊า.... ต้องพูดว่า "โคโลเนี่ยล สไตล์"
จุดเด่นก็อยู่ที่ทางเดินหน้าตึกแถวที่ทะลุถึงกันตลอดแนว กว้าง 5 ฟุต หรือ 2 เมตรครึ่ง (จริงๆ มีชื่อภาษาจีนนะคะ เค้าเอาไปตั้งเป้นชื่อสมาคมอนุรักษ์ของภูเก็ตด้วย แต่ขออภัยจริงๆ ทิ้งไว้นานจนไม่สามารถระลึกชาติได้แล้วว่าเรียกว่าอะไร แต่แปลว่า 5 ฟุตเนี่ยแหละ)
แบบนี้...
น่าเสียดายที่บางส่วนโดนอุด 
.
จากนั้นก็นั่งรถย้อนขึ้นกระบี่ ไปรับประทานอาหารกลางวัน (ภาษาราชการเรียก ข้าวกล่อง) ริมหาดนพรัตน์ธารา ชอบต้นสนที่นี่จัง .... มีต้นไม้คล้ายๆ พวกไลเค่นขึ้นเต็มเลย สวยมาก
.
ออกจากหาดนพรัตน์ธารา ...เราแวะที่ท่าปอม - คลองสองน้ำ เป็นอันซีนไทยแลนด์ด้วยนะ
ไฮไลท์ของวันแรกน่าจะอยู่ที่นี่ค่ะ
ที่เขาเรียกว่าคลองสองน้ำเพราะว่า เวลาน้ำขึ้น น้ำทะเลจะหนุน ไล่น้ำจืดออกไป แต่พอน้ำลง ... น้ำในป่าที่นี่ก็เป็นน้ำจืดธรรมด๊าธรรมดา
เดินตามเส้นทางศึกษาธรรมชาติ (trail) น้ำใสจนมองเห็นต้นอะไรต่อมิอะไรที่ใต้น้ำ
.
นี่ นี่ นี่............ถึงกับตะลึง....สมแล้วค่ะที่เป็นอันซีนไทยแลนด์ ใสจนเห็นพื้นน่ะ....คิดดูดิ...
แต่กระแสน้ำขึ้นลงที่นี่คงแรง กัดเซาะดินใต้รากไม้ที่แผ่ จนรากลอยอยู่เป็นแผ่น ..... น้ำสีสวย ใสมากกกกกกกก
ตอนไปเค้าห้ามลงเล่นน้ำแล้ว เพราะต้องการอนุรักษ์รากไม้....น่าเสียดาย..... น้ำใสน่าลงสุดๆเลยค่ะ
.
ที่จริงวันนั้นตั้งใจพาเด็กๆ ไปเล่นน้ำที่สระมรกต ...แต่จัดตารางเวลาแน่นไปหน่อย ทำไม่ได้...เลยต้องตัดโปรแกรมหนุกหนานออก
หันหัวรถกลับภูเก็ต ให้ทันอาทิตย์อัสดงที่แหลมพรหมเทพพพพพพ!
.
ไปถึงก่อนเวลา ไหว้เสด็จเตี่ย (กรมหลวงชุมพรเขตร์อุดมศักดิ์) และปีนประภาคารกาญจนาภิเษกที่บอกเวลาพระอาทิตย์ตกในวิทยุทุกวันนี่แหละค่ะ
เอ๊ออออ....อาทิตย์ยังไม่ตกอีก....นั่งรอจนหง่าว
เลยยืมแว่นกันแดดเลนส์สีม่วงของนักเรียนมาถ่ายรูปเล่น เป็นฟิวเตอร์....
ฮ่าาๆๆๆๆ ฟ้าม่วง สวยดี (แต่ไม่ใช่เกย์นะฮ๊าา)
.
อ๊ะ.......ตกแว๊ววววววว.......
ก่อนจะลับฟ้าจนไม่เหลือแสง...เห็นเรือเล่นผ่านพอดี
กดชัตเตอร์ทันพอดีเลย........
.
จากนั้นก็พาเด็กๆ ไปกินโต๊ะจีนอาหารทะเล
โดยได้รับการอนุเคราะห์ค่าอาหารส่วนหนึ่งจาก "คุณพ่อ" เจ้าของตลาด ที่เป็นลูกค้าของพี่ที่ไปด้วย
เอร็ดอร่อย.........แล้วแยกย้ายไปพักผ่อน....งั่มๆๆ
.
.
รูปเพียบบบ.....
จบทริปวันแรกเพียงเท่านี้น่อ
.
(เอ๋............แล้วเรือยอร์ชล่ะะะะะะ???????)