อาบรังสีที่มิยางิ

posted on 13 Jul 2011 17:01 by archmania in Trip-Go
 
สวัสดีมิตรรักแฟนบล็อก (อ๊อก อ๊อก อ๊อก........)
ป้าด..... หายไปนานจนไม่มีเสียงตอบรับจากบุคคลที่ท่านเรียกหา... มีแต่เสียงเอคโค่ของตัวเองดังกลับมา
นานแล้วที่ไม่ได้อะพบล็อกอย่างจริงจัง
รู้ๆ กันอยู่ว่าติดเฟสบุคอย่างถอนตูดไม่ขึ้น
.
.
งวดนี้เลยมาแบบเปลี่ยนฉัวะ! .... เรื่อง รูป และหัวบล็อก ปรับเปลี่ยนกันเต็มสตรีม...อย่าลมกด F5 ด้วยนะจุ๊
.
.
อย่างที่ทราบกันอยู่ว่าเกิดเหตุแผ่นดินไหวและสึนามิครั้งร้ายแรงที่สุดที่เรียกว่า "Great Tohoku Earthquake" ทางตอนเหนือของเกาะฮอนชู ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2554 ที่ผ่านมา ตอนนี้ก็เป็นเวลา 4 เดือนเต็มที่ได้ดำเนินการฟื้นฟูพื้นที่ประสบภัย
.
คือเรื่องของเรื่องมันมีเรื่องค้างคาใจตั้งแต่ตอนที่เกิดสึนามิในบ้านเรา อยากที่จะลงไปเป็นอาสาเหมือนกัน แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ลงไปอย่างที่ปากว่า
.
ครั้งนี้ถึงแม้จะหวั่นเรื่องสถานการณ์กัมมันตภาพรังสี แต่ไม่รีรอเมื่อมีโครงการของคนไทยที่รวมกันเช่ารถบัสขึ้นไปอาสาลงพื้นที่ืีที่จังหวัดมิยางิเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา
จุดประสงค์เดียวคือ...อยากไปช่วย อยากทำอะไรสักอย่าง เล็กๆ น้อยๆ ก็ยังดี
และอยากไปอธิษฐานว่า
"อย่าให้เกิดกับบ้านเราอีกเลย"
.
หมายเหตุ 1 รูปเยอะค่ะ
หมายเหตุ 2 ขอแจ้งไว้ก่อนว่ามิได้มีเจตนาร้ายต่อกัลยาณมิตรผู้เลื่อมใสศรัทธาวัดพระธรรมกายแต่อย่างใดค่ะ
.
.
แต่เริ่มเดิมทีมีพี่คนไทยคนหนึ่ง (ซึ่งปัจจุบันก็ยันไม่รู้จักหน้าค่าตาแต่อย่างใด) ไปโพสไว้ที่บอร์ดนักเรียนไทยในญี่ปุ่น ชวนกันขึ้นไปอาสาบำเพ็ญประโยชน์ที่จังหวัดมิยางิ โดยรายละเอียดก็บอกว่ามีกลุ่มแม่บ้านไทยสามีญี่ปุ่น และพระสงฆ์จำนวนหนึ่งขึ้นไปสวดอุทิศส่วนกุศลให้ผู้เสียชีวิตในพื้นที่ประสบภัย แชร์ค่าเช่ารถปละค่าอาหารที่จะนำไปเลี้ยง 6000 เยน
.
ไม่รอช้า ข้าพเจ้าเปลี่ยนแผนทันที ที่จริงตั้งใจจะทำกับข้าวไปทำบุญที่วัดไทยในโตเกียวกับน้องๆ พอดี เมื่อโอกาสนี้มา ได้ทำบุญเหมือนกันจึงไม่ลังเล ...ถ้าจะให้ไปเองคงไม่มีโอกาส..และถ้าครั้งนี้ไม่ไปจะคาใจไปอีกนาน
.
.
พี่คนที่โพสกิจกรรมไว้ก็ไม่ยอมแจ้งนะ ว่าสถานที่รวมตัวกันในโตเกียวคือวัดพระธรรมกาย เข้าใจว่าแกคงคิดว่าคงมีคนที่ไม่ศัทธาจนอาจจะเปลี่ยนใจ ...ตอนนี้กลับไปถามตัวเองนะว่าถ้ารู้ตั้งแต่แรกว่าเป็นวัดพระธรรมกายจัด จะไปไหม?...คำตอบคือ "ไป" ค่ะ... เพราะมันเป็นความตั้งใจอยู่แล้ว..และกลุ่มพี่ๆ น้องๆ ที่ไปก็ไม่ได้คุกคามอะไรอย่างที่เรากลัว ทุกคนมีเจตนาที่ดี แค่มีศรัทธาไปคนละอย่างเท่านั้น
.
จะมีที่น่ากลัวก็เป็นคนๆ ไป...แบบ กะจะชวนทำธุรกิจอย่างเดียว... เจอทำหน้าบอกบุญไม่รับเรื่องนี้กลับไปก็ไม่กล้าสู้ละ 555
.
สี่ทุ่มวันศุกร์ ข้าพเจ้าก็ไปโผล่ที่วัดพระธรรมกายโตเกียว ไม่รู้จักใครเลย ...(ที่จริงก็เพิ่งรู้ในตอนนั้นว่าสถานที่นัดพบคือวัดนี้ เพราะคนโพสบอกแค่ว่า จากสถานีเลี้ยวซ้ายเดินประมาณ 5 นาที ถามชื่อศูนย์ก็ไม่ยอมบอก -..-)
ขึ้นไปก็เริ่มช่วยคุณแม่บ้านซึ่งส่วนใหญ่พูดอิสานเตรียมอาหาร หั่นผัก หุงข้าว.... จนเวลาตีสองครึ่ง ล้อจึงหมุนออกจากโตเกียว
.
.
.
.
แปดโมงครึ่ง เรามาถึงศูนย์อาสาสมัคร Tagajo ที่ จ.มิยางิ
กัมบาโร่ ทากะโจ
ทากะโจ โวลุนเทียร์ เซนเตอร์
กัมบาโร่ โทโฮขุ
.
.
.
พอตอนสายๆ ก็มีอาสาสามัครเริ่มเข้ามาลงทะเบียนรับอุปกรณ์ลงไปฟื้นฟูพื้นที่
.
.
.
อาสาสมัครสามารถขอยืมจักรยานไปใช้ได้ เขาเชิญชวนให้ขี่ไปเที่ยว ขี่ไปทำงาน ขี่ไปซื้อของ ขี่ไปอาบน้ำ
.
.
.
วันหนึ่งๆ มากัน 300-400 คนแหน่ะ
.
.
.
หน้าที่ของเราคือ เป็นเจ้าภาพอาหารกลางวันเลี้ยงอาสาสมัครเหล่านี้ (ร่วมกันระหว่างอุบาสกอุบาสิกาวัดพระธรรมกายสาขาโตเกียวกับเซนได)
เพิ่งรู้ตอนนั้นแหละ ทีแรกนึกว่าเลี้ยงผู้ประสบภัยเสียอีก
.
.
.
เวลาเที่ยงๆ อาสาสมัครก็กลับมาที่ศูนย์ คืนและผึ่งอุปกรณ์ไว้ให้คนอื่นใช้ต่อไป
อุปกรณ์ประจำตัวก็นี่เลย ถุงมือกับบูท
.
.
.
อาสาสมัครมีทุกเพศ ทุกวัน ทุกเชื้อชาติ ฝรั่งก็มี...คุณลุงคุณป้าเดินย่องแย่งก็มี...
สปิริตสูงมาก
.
.
.
หลังจากเลี้ยงอาหารเสร็จแล้ว (เราต้องเก็บขยะออกไปทิ้งที่อื่นด้วย)
เราก็ลงไปยังชายหาดเพื่อร่วมฟังสวดอุทิศส่วนกุศลให้ผู้เสียชีวิต
.
เราไม่มีเวลาลงไปช่วยพัฒนาพื้นที่เหมือนอาสาสมัครคนอื่นๆ เพราะต้องตีรถกลับโตเกียวภายในบ่ายๆ วันนั้น จะได้มาทันรถไฟเที่ยวสุดท้าย
.
นี่คือสภาพ 4 เดือนเต็มหลังเกิดเหตุธรณีพิบัติภัย
เคลียร์ไปเยอะแล้ว แต่ก็ยังมีสภาพอย่างที่เห็น
.
.
.
.
.
.
จ๋อมๆ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
สวดเสร็จละ....เตรียมกลับ
.
.
.
ทานแรงน้ำไม่ไหวจริงๆ
.
.
.
นี่เป็นลานของเทศบาลต่างๆ ที่ใช้เก็บซากรถ ...มีที่แบบนี้หลายเวิ้งมาก
รถบางคันยังหงายอยู่ในพื้นที่ มีป้ายติดตามหาเจ้าของเพื่อรอเคลื่อนย้ายมาไว้รวมกันที่นี่
.
ใครจะรู้....เจ้าของอาจไม่อยู่ให้ยืนยันอีกแล้ว
.
.
.
กำลังจะออกจากพื้นที่
เรายังมองเห็นระศมีการทำลายล้างหลายกิโลเมตรจากชายฝั่ง
.
.
.
ภาพนี้เป็นภาพที่สะเทือนใจจนอยากร้องไห้
หลุมศพทำมือเล็กๆ ที่ตั้งโดดเดี่ยวริมชายหาด....
.
.
.
อย่าให้เกิดกับบ้านเราอีกเลยนะคะ
ญี่ปุ่นสู้ๆ
อั๊กมาเนียสู้ๆ
(ไม่เกี่ยว...แต่ขอนิดนึง.... อย่กเรียนจบบ้างอะไรบ้าง)...
.
ปล. ยังไม่กลายพันธุ์ค่ะ....ยังมีสองนมเท่าเดิม ไม่ได้มีแปดนมแต่อย่างใด
ที่เห็นเป็นลอนๆ นั่นพุงค่ะ -..-

Comment

Comment:

Tweet

ญี่ปุ่นหายไวๆ

ปล.ตลกปล.!! 555555555555555555555555555

#7 By iDoi* on 2011-07-26 00:59

Hot! อาบรังสีอิ่มใจHot!

#6 By wesong on 2011-07-25 22:10

ลีลาเขียนเริ่มกะจบ ทำคนอ่านอมยิ้มเลย แต่ช่วงก่อนจบเศร้าจริง ๆ นะคะ

แม้จะดูเศร้ากับเรื่องที่เกิดขึ้นบนภาคพื้นดิน ที่มีร่องรอยมากมายให้มองแล้วสงสาร

แต่มองฟ้าที่ใส ๆ แล้วก็ดูมีความหวังมากขึ้นเยอะเลยนะคะ

ให้กำลังใจทุก ๆ คนค่ะ ^^


อั๊กมาเนียสู้ ๆ << เชียร์ ๆ ค่ะ ^^ big smile

#5 By Initmate on 2011-07-14 20:46

อ่านแล้วก็ใจหาย

Hot! Hot! Hot!

#4 By HineyHelsinki on 2011-07-13 21:17

Hot!

เห็นการพังทลายแล้วนึกถึงในการ์ตูนเลย
สักวันคงต้องมาสินะ ภัยอันตรายทั้งหลาย

#3 By Jota comic D on 2011-07-13 21:09



ไปด้วยใจ ไม่ต้องแบ่งแยกศรัทธา เนอะ

แต่เห็นภาพแล้ว อึ้ง...ลำคอตีบตัน
ขอให้จบเพียงเท่านี้ สำหรับภัยพิบัติ
ให้ทุกสิ่ง ค่อยฟื้นฟู กลับมาดียิ่งกว่าเดิม

#2 By friday on 2011-07-13 20:35

สี่เดือนแล้วยังเสียหายเยอะมากๆอยู่เลย
ขออย่าให้เกิดภัยพิบัติแบบนี้บนโลกอีกเลย