ArchmaniaC :: let's celebrate!

เมื่อวันหยุดยาวที่ผ่านมาไปเที่ยวบ้านพี่เขยค่ะ ..สามีของลูกพี่ลูกน้อง

เขตอ.สวี จ.ชุมพร...

ไปทำบุญบ้านแล้วก็ไปเิปิดซิงเรือใหม่ของพี่ชายพี่เขย

.

.

รูปเยอะค่ะ ^_^ ใหญ่ๆ ทั้งน๊านนนน

ไม่มีแรงปรับสี...เอาแค่ใส่กรอบใส่ชื่อก็พอแล้วเนอะ

จะเอาอะไรกับชีวิต....

พอเพียง เพื่อเพียงพอ 

(ไม่ใช่แล้ว -..-' แถวบ้านเรียกขี้เกียจ)

.

.

.

ออกจากรุงเทพแต่เช้าตรู่วันเสาร์ แวะทำบุญไปเรื่อยๆ ถึงสามร้อยยอดตอนบ่ายนิดๆ ...แวะกินข้าวเที่ยงที่ร้านสวัสดิการเขากระโหลก.... เรือประมงรอน้ำขึ้น..สวยดี

เราซัดปลากระบอกต้มส้ม....กระพงทอด...

อร๊างงงงง.... แซ๊บบบบบ

.

ระหว่างทางแวะไปนมัสการพระเพื่อนพ่อที่วัดเกาะหลัก... แต่หลวงตารูปนี้ไม่ใช่พระเพื่อนพ่อนะคะ อยู่กุฏิเดียวกัน พอดีท่านนั่งได้ composition กำลังดี แสงกำลังสวย....

.

.

ถึงบ้านพี่เขยที่สวีแล้วค่ะ.... ที่นี่แหละ ที่ทำให้รู้จักคำว่า "พอเีพียง"  

บ้านนี้เป็นสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นใต้จริงๆ แต่อีกด้านของบ้านมีการต่อเติมประยุกต์ไปบ้าง ส่วนด้านที่ถ่ายมาให้ดูนี้นี่แบบ ..ของแท้ๆ เลยอ่ะ..

อยู่ในสวนซึ่งเวลาทำวิจัยเคยมองผ่านๆ แล้วคิดว่าสวยจริงๆ landscape แบบทางใต้..แต่ไม่คิดว่าจะได้มีโอกาสเข้ามาสัมผัสใกล้ๆ แบบนี้....

scale สวยมาก

.

บ้านนี้มีสวนผลไม้รอบบ้านเลยค่ะ...ปาล์มน้ำมัน มะพร้าว หมาก ทุเรียน เงาะ ลองกอง หน่อไม้ไผ่หวานก็สูงเกือบเท่าคนหลายหน่อ เลี้ยงผึ้งด้วย เรียกว่าไม่มีทางอดตายอ่ะ ต่อให้ไม่ออกไปไหนเป็นปีๆ ก็เถอะ

แต่เค้าไม่ได้ปลูกไว้ขายนะคะ เลยไม่ได้ฉีดยาใส่ปุ๋ยเหมือนทั่วๆ ไป แถมยังยินดีให้ใครมาเก็บก็ได้ ไม่ว่ากัน

.

มังคุดก็มีนะ นี่ไปสอยจากต้น บิกินสดๆ เลย... (แต่ลูกนี้ยังเขียว กินไม่ได้ ฮา...)

.

ที่มันเหลือสุกๆ ติดต้นน้อย เพราะแม่กับพ่อพี่เขยไปสอยมาเตรียมไว้ทำบุญบ้านและเลี้ยงแขกแบบนี้ ^_^

.

พระจันทร์ที่ชุมพร...

เห็นแล้วคิดถึงคนทางนี้.... 

ห่ะ ห่ะ ห่ะ...... ไอ้คนทางนี้ก็คิดถึงเหมือนกัน

แต่ดันคิดถึงคนอื่น T^T  ไม่ใช่เรา

.

พี่ชายพี่เขยเลี้ยงลิงกังไว้ด้วย ตัวเล็กนิดเดียว นั่งบนฝ่ามือได้

ยังไม่หย่านมเลย ดูดนิ้วตัวเองจนเปื่อยหมดแล้ว

.

ข้าพเจ้าเองชอบเล่นกับสัตว์ค่ะ ไปเล่นกับมันจนมันคุ้น ปีน เกาะ อ้อนตลอดเวลา...

มันคงเหงานะ เวลาไม่มีใครใกล้ๆ มันวิ่งพล่านกระโดดไปมา..แต่พอคนคุ้นๆ เข้าไปใกล้ๆ กลับปีนขึ้นมาอยู่นิ่งๆ ซะงั้น....

จ๋อเอ๊ย...คิดถึงเจ้าจัง T^T

.

ไปชุมพรเที่ยวนี้ไม่ได้นอนบ้านแม่พี่เขยที่ อ.สวี หรอกค่ะ

เราไปนอนที่บังกะโลของพี่ชายอีกคนของพี่เขยในตัวเมือง ติดแม่น้ำด้วย...แม่น้ำอะไรหว่าจำไม่ได้

.

พี่ชายคนนี้เพิ่งถอยเรือประมงลำเล็กมาใหม่ (เ่ก่าของที่อื่น ใหม่ของที่นี่) ตั้งใจว่าเอาไ้จัดทัวร์ไดหมึกเพราะแม่น้ำสายนี้ออกทะเลได้

เราเลยได้ประเดิมเรือกัน

ฟ้าใสมากกกกกกกกกกก บ้านค่อนข้างลึกจากปากอ่าว .. ก็...นั่งเรือแถ่ดๆ นานโขอยู่ แรกๆ แดดก็ร้อน ..แต่ยังตื่นเต้น ถ่ายนู่นถ่ายนี่ริมคลอง

.

รู้ไหมคะว่านี่ต้นอะไร?.....

ชื่อเดียวกับข้าพเจ้าเด๊ะ ^_^ 

(อย่าคิดเชียวนะว่าชื่อต้นอั๊ก...-..-' )

.

ใช้เวลาชั่วโมงกว่าๆ ก็มาถึงปากอ่าว....

มีท่าเรือประมงเต็มไปหมด..เหมือนเข้าแุถวตะเบ๊ะเลยเนอะ

คนชอบเรืออย่างข้าพเจ้ากดชัตเตอร์มันส์ไปเลย...

เรือประมงนี่สวยดีเนอะ ^_^ สีสันสดใส...เรือโรงแรม เรือทหารก็เท่ดี

.

เสียดายที่เมฆเยอะ.... ฝนทำท่าจะตก.... แดดร่มลงแต่แสงหายสวยแล้ว

.

ไม่ได้มีแค่สิบ ยี่สิบลำนะ

มาเป็นเมืองอ่ะ...เต็มไปหมด

.

จะออกปากอ่าวแล้วจ้า

เรามุ่งหน้าไปเกาะเสม็ด..(อ๊ะ...งง งง....ชุมพรก็มีเกาะเสม็ดนะจ๊ะ)

ไปไดหมึก...

10 กว่าคน...ตกได้ 6 ตัวน่อยๆ -..-' ..... ลูกเล็กเด็กแดงร้อง เลยเข้าฝั่งตั้งแต่ 2 ทุ่มกว่าๆ 

อ้อมเกาะมาถึงได้รู้ว่าลอยลำผิดแหล่ง... -..-' ฮ่วย

.

ไม่ได้ถ่ายรูปตอนทอดสมอลงมือตกหมึก เพราะฝนปรอยๆ เลยเอากล้องเก็บไว้ในห้องไต้ก๋ง...

(คนเปียกช่างมัน แต่กล้อง...ยอมไม่ล่ายยยยยยย -*-)

.

ขากลับ เข้าแม่น้ำใช้เวลาเยอะหว่าขาออก เพราะน้ำขึ้น ต้องคอยระวังสะพาน สันดอน และตอต่างๆ ...ยังดีที่ริมตลิ่งมีหิ่งห้อยให้ดู ^_^ เข้าใจแล้วว่าที่เค้าว่าหิ่งห้อยเกาะตามต้นลำพูเหมือนไฟข้าวตอกเป็นยังไง

มันเยอะจริงๆ นะ ...บุญตามาก ^_^

.

วันต่อมาเราไปตลาดชุมพรแต่เช้า ไปดูปลาโฉมงามตัวเท่าคนแหน่ะ

แม่ซื้อหมึกกะตอย(ไข่) แดดเดียวมาด้วย....โอ๊ว....ทอดกินนะ สุดจะแซ่บ....อร๊างงงง

.

บ่ายเราไปพะโต๊ะ ไปเล่นน้ำตกเหวโหลน

มีล่องแก่งด้วยแหละ แต่ยังไม่ได้ลอง

เค้าว่าตอนที่ไปนั้นน้ำน้อย... แต่สังเกตความแรง.... ไอพุ่งเลย...

.

ขากลับ เลยไปเที่ยวที่สวยนายดำ...

แล้ววิ่งเลาะหาดต่างๆ จากชุมพรถึงบางสะพาน

.

นี่...อ่าวทุ่งวัวแล่น เพราะมีพี่วัวตัวนี้ทำท่าจะแล่นอยู่

นอกจากมีทองแปะกลางกระหม่อมประปรายแล้ว ....จ๊างน้อยและป๋องแป๋งก็ไม่เห็นวัสดุหล่อที่แท้จริงเลย....เป็นทองไปโม๊ดดดด

(แถวบ้านเรียก...หำทองคำ?)

.

จบแล้วจ้ะ

ผลัดกันขับรถกับพ่อจนถึงบางกอก

เฮ้อ...ทีหลังถ้าต้องขับรถให้พ่อนั่ง จะเอาสำลีไปอุดหูด้วย

.

บ่นจ๊างงงงงง -*-