ArchmaniaC :: everything's changed

ไม่รู้ทำไมเมื่อเอนทรี่ที่แล้วคอมเมนต์ตัวเองแล้วพูดถึงดาวหาง....

ทึ่เราเห็นโคจรรอบดวงอาทิตย์ ดึงดูดกัน เส้นทางโคจรเป็นวงรี... เมื่ออยู่ใกล้ดวงอาทิตย์ หางจะยาวขึ้น พอโคจรออกมาห่างหางก็สั้นลง

.

ก็เลยนึกอยากเขียนเรื่องของดาวหางขึ้นมา....เพราะเคยคิดว่า....ความรักของเรามันช่างเหมือนดาวหางเนาะ

.

ใครๆ ก็อยากโคจรใกล้ดวงอาทิตย์ .. ก็ออกจะสว่าง สดใสอย่างนั้น.... แต่ดวงอาทิตย์เ้ค้าก็โคจรรอบตัวเองเฉยๆ มีแต่ดาวหางอย่างเรานี่แหละที่วนเวียน..... พอเข้าใกล้ก็ดีใจจนหางยาว....พอเค้าไม่สนใจ...ก็ใจเหี่ยวหางหด เดินคอตกหนีออกมาห่างๆ (แต่ยังคงวนเวียนอยู่ไม่ไกล....เข้าทำนอง ไม่เห็นหน้า เห็นหลังคาบ้านก็ยังดี)

.

โชคดีที่วันนี้ต้องออกจากที่ทำงานไปรอรับเอกสารของผู้ใหญ่แถวประตูน้ำ ...แล้วก็ไม่้ต้องขับรถเองซะด้วยสิ....เลยได้ใช้เวลาบนรถแต่งกลอน "นิทานดาวหาง" เอามาแปะในนี้เล่น

.

ลองอ่านดูค่ะ ^_^

.

.

"นิทานดาวหาง"

.

.

กว่าจะเกิด ดาวหาง นานนานครั้ง

จักรวาล ใหญ่กว้าง ทางไม่เห็น

ลอยเรื่อยเรื่อย แรงเอื่อยเอื่อย ใจเย็นเย็น

เกิดมาเป็น สะเก็ดดาว เราชิลชิล

.

ลอยตุ๊บป่อง กลับล่องวน อยู่ตรงนี้

คล้ายว่ามี แรงดึงดูด ฉุดเราฉิว

ไร้แรงต้าน ทานไม่ไหว ใจเลยปลิว

ลอยละลิ่ว วนรอบรอบ ชอบแต่เธอ

.

"ดวงตะวัน" ฉันเรียกเธอ ตามชาวโลก

ยามฉันโศก เพียงเธอยิ้ม อิ่มใจเสมอ

ยามเริงร่า เสนอหน้า ลอยใกล้เธอ

เขินแล้วเผลอ ปล่อยหางยาว เผื่อเร้าใจ

.

เธอเฉยเมย ไม่มองเมียง เอียงตามฉัน

หดหู่พลัน อยากลอยหนี มีทางไหม

หางหดกุด ฝืนแรงฉุด โคจรไป

ที่ไหนได้ ยังต้องมนต์ วนรอบเธอ

.

เดี๋ยวลอยใกล้ เดี๋ยวห่างไกล ได้เท่านี้

ยิ่งอยากหนี ยิ่งดูดไป เมื่อใจเผลอ

เป็น"ดาวหาง รักตะวัน" ฉันละเมอ

คอยโคจร ใกล้ใกล้เธอ อยู่ร่ำไป

.

ถูกเสียดสี เป็นฝุ่นผง คงไม่ช้า

เพียงเห็นหน้า ทุกคืนวัน ก่อนฉันสลาย

อาจไม่เหลือ แม้ธุลี มิเสียดาย

ฉันดีใจ ที่สุดท้าย "ยังใกล้เธอ"

.

ดาวหางเฮลบอพบ์ : เครดิตภาพและติดตามเรื่องราวของดาวหางได้ที่ มินิวิกิ ค่ะ

................................................

จบแว๊ว.......

.

แรกๆ เหมือนเริ่มแบบน่ารักๆ

แต่ลงท้ายทำไมเศร้าจังหว่า?

.

แต่งเอง เขียนเอง อ่านเอง ซึ้งเอง...

ร้องไห้เอง....

.

.

แต่ว.....

.

ติชมตามอัธยาศัยค่ะ

.

ปล. เฮียเส่งขราาาา.........ถ้ามีเวลา สนใจอยากวาดรูปปลากรอบมิเคอะ?.....อะคิ อะคิ

ปลล. ปริ๊นต์ให้พี่ที่ทำงานอ่าน .... คนนึงถาม อินเลิฟเหรอ....อีกคนถามใครเป็นดาวหาง

(ชิส์...ชั้นไง....ดาวหาง..........คิดว่าชั้นจะเปรียบตัวเองเป็นพระอาทิตย์รึไงยะ...ทั้งกลม ทั้งร้อน แถมหลุมดำเยอะไปหมด...นิสัยก็แย่ ชอบทำให้คนอื่นแสบตัว...-*- )

ปลลล. เสียดาย..ที่ดาวจระเข้ ไม่มีดาวบริวาร ดาวเคราะห์น้อย หรือดาวหางเป็นของตัวเอง....ไม่งั้นคงเป็น "นิทานดาวจระเข้" งุงิงุงิ

 ว่าจะไม่แปะเพลง ช่วงนี้หากินง่ายตลอด.... เืมื่อเช้ามือเผลอผลักเทปที่คาที่ front วิทยุเข้าไป เป็นเทป นาวินตาร์.... แล้วไปเจอเพลงนี้..... โคตรชอบเลย...ลืมไปแล้วว่ามีเพลงนี้อยู่บนโลก...ไม่เคยตั้งใจฟังเนื้อเพลงจนวันนี้.... อาจไม่เคยอินเพราะตอนนั้นเรียนอยู่ ไม่เหนื่อยกับการงานเท่าตอนนี้

เวลาเหนื่อยๆ อ่ะนะ.... มีไหล่ให้เอาหัวไปแปะ...คงจะดี

(ได้ข่าวว่า....หัวก็ตั้งอยู่บนไหล่ตัวเองหนิ...เวลาเหนื่อยก็นั่งหลับคอพับ....พิงไหล่ตัวเองอยู่ดี -_-')

.

ห่ะ...? .....กลายเป็นเอนทรี่รักๆ ไปได้ยังง๊ายยยย -_-' ตูแค่อยากแต่งกลอนนนนนนนน