Archmania- I AM BACK!

รู้สึกแปลกไหม? เวลาที่เราช่วยเหลือใคร แล้วมีคนพูดว่า

"ท่าทางปกติจะเป็นคนใจบุญนะคะ?"

.

.

แล้ว "ใจบุญเป็นปกติ" ที่ว่าเป็นยังไงกันนะ? ใส่บาตรทุกวัน ฟังธรรมทุกเช้า? ปล่อยนกกระจอกเทศ ปล่อยปลาโลมา?

แล้วถ้า "ปกติไม่ใจบุญ" ล่ะ? ฆ่าช้างเอางา ล่าแมมมอธ ถอนเล็บหมี เผาบ้าน ลอบสังหาร?

หรือแค่เป็นคนธรรมด๊า ธรรมดา?

.

.

เมื่อวันเสาร์ ช้าพเจ้าเข้าร่วมกิจกรรม workshop "หลักสูตรผู้ตรวจสอบอาคาร" ซึ่งเป็นการ workshop ลองตรวจอาคารจริง หลังจากที่ฟังบรรยายมาราธอน ทรหด ถึง 3 ทุ่มเกือบทุกวันมาแล้ว ร่วม 3 สัปดาห์

.

.

ชื่อหลักสูตรก็บอกอยู่แล้วค่ะ ส่วนใหญ่คนที่เข้าอบรมก็จะเป็นสถาปนิกและวิศวกร.... และส่วนใหญ่ยิ่งกว่า คือ มีแต่ผู้ใหญ่ค่ะ อย่างในกลุ่มของข้าพเจ้าที่อายุมากสุดเป็นคุณลุงคนนึง อายุน่าจะราวๆ เกือบๆ 70 หรือมากกว่านั้นเล็กน้อย ตัวเล็กๆ ผอมๆ แต่ดูแกแข็งแรง และพูดเก่ง (ภาษาอิฉันเรียก ขี้โม้) พอควร

.

.

ตอนที่เดินลงบันไดจากอาคารที่อบรม จะไปอาคารตัวอย่าง แกถือม้วนแบบไปด้วย แต่บันไดที่ลงมีแปลนแปลกๆ คือ ชานพักจะโค้ง ไม่เป็นสี่เหลี่ยมเหมือนบันไดทั่วไป  แกก็คงเหม่อๆ ด้วยแหละ แบบที่แกถือคงไปเกี่ยวกับผนัง พอไม่ทันตั้งตัวแกก็เลยตกบันได ... ต่อหน้าต่อตาข้าพเจ้าเลย (เดินอยู่หลังแกพอดี....... อ๊ะ........ อิฉันไม่ได้ถีบแกนะคะ)

.

.

แกร่วงลงไปประมาณ 5-6 ขั้นได้ บันไดเป็นทรายล้าง (คือพื้นผิวที่เป็นหินเม็ดเล็กๆ จะเจอบ่อยๆ ตามสระว่ายน้ำน่ะค่ะ ) ลงไปค้างที่ชานพัก แกเอาหัวลงค่ะ... ดีที่แว่นที่แกใส่อยู่หลุดไปก่อน ไม่ติดหัวแกไปจนถึงพื้น ถ้าแว่นแตกนี่.....สภาพแกคงแย่กว่านี้

.

.

ตอนนั้นตกใจมาก วิทยากรก็เป็นเด็กๆ คนร่วม workshop ที่อยู่ใกล้ๆ ก็ช่วยประคองแกขึ้นมา .... ใจไม่ดีเลยค่ะ ข้าพเจ้ายิ่งเป็นพวก sensitive กับคนแก่ๆ อยู่ด้วย ... ถามว่ามีห้องพยาบาลมั้ย ไปโรงพยาบาลมั้ย มีใครพาไปรึเปล่า.... แต่ไม่มีใครตอบค่ะ ต้องบอกว่าคนที่จัด workshop พลาดตรงที่ไม่มีการเตรียมการล่วงหน้ากรณีเหตุฉุกเฉิน เช่น ชุดปฐมพยาบาล หรือเผื่อต้องใช้รถด่วน.... ทำให้เกิดการโยนกันไป โยนกันมา.... (ฝากไว้นิดสำหรับผุ้จัดงานทุกงานนะคะ เตรียมไว้ก็ดีค่ะ ไม่ต้องถึงขั้น standby รถไว้ตลอดเพราะไม่ได้เกิดเหตุอยู่บ่อยๆ แค่รู้ว่า ถ้าเกิดจะเรียกใครได้เท่านั้นก็พอ)  

.

.

ถามกันอยู่ได้ โยนกันอยู่ได้ ข้าพเจ้ารำคาญ เลยตัดสินใจวิ่งไปขับรถของตัวเองมา

(ซึ่งจอดอยู่ไกลพอสมควร แต่เจ้าหน้าที่ไม่มีใครไป)

.

.

สรุปว่ามีอาจารย์ผุ้หญิงไปด้วย 1 คน ลุงที่ตกบันได และข้าพเจ้า ... สถานพยาบาลที่อยู่ในมหาวิทยาลัยไม่เปิด ต้องออกไปโรงพยาบาลเอกชนข้างนอก (ดีว่าอยู่ตรงข้าม) ... คุณลุงก็หัวโน มือที่เอาไปเท้าพื้นก็เคล็ด เข่าและแข้งแตก เย็บ 2 เข็ม (ระหว่างที่แกทำแผล พบว่า คุณหมอ...หล่อมากกกกกก เมโทรเซ็กช่วลสุดๆ)

.

.

คุณลุงแกปลอดภัย โม้ได้เหมือนเดิม ข้าพเจ้าก็สบายใจ จำได้ว่าตอนวิ่งไปเอารถนี่ คิดอย่างเดียวเลยว่า "อย่าเป็นอะไรเลยนะ ได้โปรด" เพราะตอนที่ช่วยกันพยุงลุงขึ้น ข้าพเจ้าไม่ได้อยู่ดูว่าแกเป็นมากหรือไม่มาก ....คิดแต่ว่า หัวลง... ถามอะไรแกก็เบลอๆ ... ดูช๊อกๆ.... ต้องไปหาหมอด่วน

.

.

ตอนรอรับยา ลุงแกบอกว่า แกแข็งแรง ไม่มีโรค แกเป็นคริสเตียน แกให้อภัย แกไม่โกรธ เลยไม่ค่อยเป็นอะไร (จริงๆ ตอนแรกไม่ได้กะจะทวงบุญคุณอะไร แต่สรุปว่า ที่แกไม่เป็นอะไร เพราะจิตใจแกดีชิมิ? ไม่ใช่เพราะกรูนี่เร๊ออ ที่ขับรถพาเมิงมาโรงพยาบาลอ่ะ..... ขอบคุณกรูซักคำเป็นม๊า? ขอบคุณแต่พระเจ้าอ่ะ )......... แต่ตอนนี้หายงอนลุงแล้ว เพราะพอวันรุ่งขึ้นตอนที่เดินไปถามอาการแก แกตอบ แล้วก็มองด้วยสายตาแบบ..ขอบคุณ (มั้ง) ถึงจะไม่มีคำว่า "ขอบคุณ" หลุดออกมาจากปากแกแม้สักครั้ง

.

.

ตอนที่ขับรถออกจากโรงพยาบาลกลับมายังที่อบรม อาจารย์ผู้หญิงที่นั่งไปด้วยบอกว่า

"ท่าทางปกติจะเป็นคนใจบุญนะคะ"

ไอ่เราก็งง..... ใจบุญอะไรว๊ะ เลยถามกลับ "ใจบุญยังไงล่ะคะ"

"ก็... เห็นพอเกิดเหตุนี่ เข้ามาช่วยทันทีเลย"

ห๊ะ...... นี่คนปกติเค้าจะไม่ช่วยเร๊อะ..... ปล่อยให้เลือดออกตายไปเลย โลกนี้มันบ้าบอไปแล้วรึไง

.

.

ชั้นน่ะ ใจหมาอย่างมากที่สุดแล้ว วัดก็ไม่ค่อยเข้า ใส่บาตรปีละครั้ง ตบยุงฉีดมดเป็นว่าเล่น..... แต่ลุงนี่แกมาล้มต่อหน้า แถมต้องโทษคนจัดงานน่ะแหละ เรื่องแบบนี้ช้าอยู่ได้.... เกิดมันกระทบกระเทือนรุนแรงจะว่าไง??

(เปล๊า...นั่นแค่คิดค่ะ ..... ใครจะกล้าพูดออกมาดังๆ)

.

.

ข้าพเจ้าก็เลยตอบไปว่า

"ก็ห่วงพี่เค้าอ่ะค่ะ กลัวจะเป็นเยอะ ..."  

.

.

จริงๆ แล้ว.... อาจารย์เค้าคงไม่มีเจตนาอะไรหรอก.... แต่แค่รู้สึกแปลกๆ  กับประโยคนั้น

"ท่าทางปกติจะเป็นคนใจบุญนะคะ"

.

.  

มันน่ากลัวนะคะ ถ้าคนที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ในเวลาคับขัน ต้องเป็นคนใจบุญเป็นปกติเท่านั้น

มันน่าตกใจนะคะ ที่ปุถุชนธรรมดา .... ที่ไม่ได้เสนอหน้าเข้ามาช่วย .... ถูกมองว่าเป็นเรื่อง "ธรรมดา"

.

ข้าพเจ้าไม่ใช่คนใจบุญหรอกค่ะ ออกงกๆ เห็นแก่ตัวด้วย ไม่ยอมเสียเปรียบใครอีก จะให้ตังขอทานยังคิดแล้วคิดอีก.... แต่นี่..... เชื่อว่า 90% สำหรับคนที่เจอเหตุแบบนี้ต้องช่วยอยู่แล้วค่ะ แม้ว่าเค้าจะ ไม่ได้ "ใจบุญเป็นปกติ"

แต่ช่วยเรียกไอ้ 10% ที่เหลือว่า "ไอ่คนใจหมาเป็นปกติ" ทีเถอะ

.

.

อยากให้โลกนี้..... การช่วยเหลือกัน..... เป็นเรื่องธรรมดา เป็นเรื่องของปุถุชน เป็นเรื่องพื้นๆ .... เป็นเรื่องที่ไม้ต้องใช้คุณสมบัติพิเศษอื่นๆ

.

.

อย่าให้การช่วยเหลือกันเล็กๆ น้อยๆ...... เป็นเรื่อง Super natural เหนือธรรมชาติ เลยค่ะ