ชีวิตช่วงนี้สรุปว่า.....เฮง?......ซวย?
posted on 07 Feb 2008 20:51 by archmania in What-a-Lifeเนื่องจากที่คุณลิงใจดีแอบกระซิบดังๆ ว่า "วันนี้วันเกิดโผมมมม".... พร้อมโชว์ฝีมือ flash กิ๊บเก๋ๆ ทำให้ระลึกได้ว่า
..เออ...เพิ่งผ่านวันเกิดข้าพเจ้ามาเช่นกัน (นี่หว่า)
ปกติช่วงวันเกิดนี่จะดี๊ด๊าสุดๆ .....เพราะเป็นเทศกาลวันเกิดของคนที่เรารัก ท่านพ่อ 31 มค. ต่อด้วยพี่แซ่บ 1 กพ. (อยากรู้ว่าแซ่บคืออะไร คลิก!) และข้าพเจ้า 2 กพ........ ได้ SMS ธรรมดาที่ทำให้แอบอมยิ้มได้ทุกปี
.
จริงๆแล้ววันตรุษจีนเค้าห้ามพูดไม่เพราะ ห้ามพูดเรื่องไม่มงคล.....เดียวจะซวยไปตลอดปี
.
ถือซะว่าข้าพเจ้าไม่มีเชื้อจีน แม้สักปลายก้อย... (แบบว่า พยายามถามพ่อแล้ว ถามอีก...มีซักนิดมั้ย.....ซักกะตี๊ดดดดดด......ย่ามีมั้ย...ทวดมาจากจีนป่าว.....อยากขาววววว)
.
.
สำหรับท่านๆ ที่ไม่ตั้งใจเข้ามาอ่านเรื่องไม่มงคล....ขออภัยนะคะ..... แต่ไม่ต้องห่วง มันคงไม่มงคลสำหรับอิฉันคนเดียวล่ะมั้ง....
.
.
ปีนี้ตามพื้นดวงของอิฉัน..... สุดยอดเลยค่ะ... ทั้งยอดบน และยอดล่าง.....
เกิด 2 กุมภาฯ ตามลัคณาผูกดวงเค้าว่าเกิดราศีธนูค่ะ (เหมือนจะมังกร ไม่ก็กุมภ์ใช่ม้า?.... แต่ผู้รู้เค้าว่าอิฉันราศีธนูค่ะ) เค้าบอกว่าปีหนูปีนี้ ราศีธนูดวงขึ้นสุดๆ ไม่ว่าจะทำอะไรก็ประสบความสำเร็จ ทุกเรื่อง รัก เรียน งาน โดยเฉพาะการงานดวงพุ่งกระฉูด หลังจากที่ลุ่มๆ ดอนๆ มา 12 ปี
.
.
ในทางกลับกัน..... อิฉันเกิดปีมะเมียค่ะ (ถ้าตัดปีใหม่ที่ช่วงสงกรานต์จะเป็นมะเมีย ถ้าตัดที่ 1 มค. จะเป็นปีมะแมแล้ว) ........เค้าว่า....ชงกับชวดอย่างแรง...... ซวย ซวย และ ซวยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
.
.
อิฉันก็เลยคิดว่า....เอ่อ......แล้วชีวิตตรูจะเป็นเยี่ยงไรกันนี่.......ดีสุด รวมกับ แย่สุด ก็คง......เรียบๆ เหมือนเดิมล่ะมั้ง?
.
แต่ตอนนี้เปลี่ยนใจแล้วค่ะ......คิดว่าคงเป็นแย่มากกว่า............. มีข่าวร้ายๆ ให้เจอตั้งแต่ต้นปีเลย
.
.
ตั้งแต่เปิดศักราชใหม่ด้วยเรื่องสมเด็จพระพี่นางสิ้นพระชนม์ .... ถัดมาก็ Heath Ledger ตาย (นับว่่าเศร้ามั้ย.....คนนี้ข้าพเจ้าก็ชอบนี่นา) ...และล่าสุด........ อ.ป๋า ....คืนก่อนหน้าวันเกิดของอิฉัน
การใส่บาตรในเช้าวันนั้น...... ผลบุญทั้งหมดจึงอุทิศให้ท่าน....... เป็นเช้าวันเกิดที่เงียบเชียบจริงๆ
.
.
ค่ะ... อ.ป๋า...รศ.ดร.วิโรฒ ศรีสุโร ....ผู้ที่อิฉันเคยเล่าเรื่องของท่านไว้ที่นี่ .... เราก็ศิษย์ คิดเม๊าท์ครู หนึ่งบ้าง คลิกตามไปอ่านเรื่องของท่านได้ค่ะ....
อาจารย์คะ..................... หนูสามารถพูดได้เต็มปากว่าหนูรักอาจารย์จริงๆนะคะ
ถ้าใครยังจำเอนทรี่ ย้อนรอย 10 ปี กับฝีกีบของข้าพเจ้า และ อั๊คมานิแอ่ก เอฟโวลูชั่นได้.... ภาพ sketch เหล่านั้นเป็นผลจากการฝึกเยียงคูโบต้าของป๋าโดยตรงค่ะ
.
ขออนุญาตยกข้อความที่ไปโพสไว้ที่เว็บบอร์ด ASA มาแปะที่นี่เลยนะคะ (ภาษาเป็นทางการนิดนึง)
.
.
" ดิฉันเป็นศิษย์เก่า มข.รุ่นเก้า ของทั้งอ.ป๋า และ อ.ยอดค่ะ (อ.ยอดเยี่ยม เทพธรานนท์)
โชคดีอย่างมากที่ได้มีโอกาสใช้เวลาอย่างน้อย 5 ปี รับคำสั่งสอนจากท่าน
ตอนเอนทรานซ์ติดที่ขอนแก่นใหม่ๆ เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว ชื่อของอาจารย์ท่านแรกที่ได้ยินคือ อ.วิโรฒ .... ฟังจากคำเล่าขานก็นึกขยาดในใจ
แต่เมื่อได้เรียนกับอาจารย์จริงๆ ... ความรู้สึกมันปนเปไปหมด ... บางทีก็หมั่นใส้ บางทีก็กลัว ส่วนใหญ่สนุกและอยากฟังอาจารย์บรรยายทุกครั้ง แน่นอนว่าความรู้สึกหนึ่งที่ไม่เคยหายไปเลย คือ เคารพ นับถือ ยกย่องท่าน และเชื่อได้เลยค่ะว่า ถ้าให้ศิษย์ทุกคนเล่าวีรกรรม ความประทับใจเกี่ยวกับท่าน .. อีก 10 ปีคงไม่จบ............................มันมากมายเหลือเกิน....
ทุกวันนี้ ยังเล่าเรื่องราวของท่าน ให้ลูกศิษย์ของตัวเองฟังบ่อยๆ
.
.
เมื่อปีที่แล้วได้ไปเยี่ยม อ.ป๋าที่ รพ.จุฬาฯ เราไปเจอกันหลายรุ่นค่ะ ตอนนั้นเห่อเครื่องเล่น mp3 ใหม่ ก็เลยอัดเสียงอาจารย์ป๋าไว้ด้วย กลายเป็นอานิสงส์ให้พี่ๆ น้องๆ ในคณะได้ทราบข่าวของอาจารย์ผ่านไฟล์เสียงนั้น
สมัยที่เรียนดิฉันไม่โดดเด่นอะไร มือไม่ดี ไอเดียไม่บรรเจิด..... เชื่อไหมคะ ท่านจำได้.... จำลูกศิษย์ของท่านได้ทุกคน..บอกได้ถูกเป๊ะว่าอยู่รุ่นไหน
ตอนนั้นอาจารย์เสียงสดใสมากค่ะ (แม้ว่าภรรยาของ อ.ป๋า จะแอบกระซิบว่า เวลาลูกศิษย์แวะเวียนมาเยี่ยม ทำเป็นแข็งแรงพูดจาเสียงดังเหมือนปกติ แต่เวลาลูกศิษย์กลับไปหมด ก็หมดแรง นอนงียบ และร้องโอดครวญเมื่อทนความเจ็บปวดไม่ไหว) ข้างเตียงยังมีผลงานลายเส้นของอาจารย์ จุลสารที่ตีพิมพ์บทความของอาจารย์ ซึ่งแม้ว่าจะนอนอยู่บนเตียง ท่านก็ยังไม่วายสั่งสอน เล่าเรื่องราวของท่าน ... ดิฉันรู้สึกเหมือนว่าพวกเราไม่ได้เป็นแค่ศิษย์ แต่เป็น "ลูก" ของท่านด้วย.... ไม่ว่าเราจะเรียนจบ แยกย้ายไปประกอบอาชีพสายใด แต่ท่านก็พร้อมจะให้ความรู้กับเราเสมอ... ดิฉันยังแซวท่านว่า เมื่อหายป่วยวิ่งได้แล้ว จะชวนท่านไปเขมรอีกสักครั้ง เพราะยังไม่เคยได้ไปกับ อ.ป๋าเลย
.
.
เมื่อสูญเสียท่านไป ใจหายและเสียดายปูชนียบุคคลแห่งสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นอิสาน .. เสียดายผู้ที่เป็นครู ทั้งจิตวิญญาณ ... และแอบน้ำตารื้นไม่รู้ตัวโดยเฉพาะเมื่อได้อ่านบทความของ อ.ยอดเยี่ยม...................................
.
.
อาจารย์คะ.... หนูขอให้อาจารย์ได้พบกับสิ่งดีดีข้างหน้า
ความผูกพันระหว่างอาจารย์และศิษย์
จะพาให้เราพบกันอีกครั้ง
........... ที่นั่น.........
.
.
โชคดีเหลือเกินค่ะ ที่ได้มีโอกาสเป็นศิษย์ของอาจารย์
กราบลาอาจารย์ด้วยความเคารพ"
.อยากจะอัพเดตเรื่องฮาๆ ด้วยตัวเอง.... แต่ช่วงนี้.....ฮาไม่ค่อยออก..... นอกจากจะเจอความฮาแบบบังเอิญ ก็นำมาแบ่งปันความสุขกันเหมือนเอนทรี่ที่แล้ว
.
.
สัญญาว่าจะรีบกลับมาสดชื่น ต้อนรับวันตรุษจีนไวๆ ค่ะ

ฟันธง
#1 By แพนด้าญี่ปุ่น on 2008-02-07 22:18