Archmania- I AM BACK!

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ถูกเพื่อนลากไปดู “รักแห่งสยาม” โค้งสุดท้ายก่อนลาโรงจนได้
จริงๆ มีคนแนะนำให้ไปดูตั้งแต่เข้าฉายใหม่ๆ
ไม่ค่อยอยากดูค่ะ....ก็ได้ยินรีวิวมาว่า “เป็นหนังเกย์”......ก็เลย........
.
.
หลังๆ ได้ฟังรีวิวในมุมมองอื่นๆ รวมถึงในบล็อกของคุณเอกด้วย......
แถมเพื่อนก็มาคะยั้นคะยอให้ไปดูด้วย โทรไปตามถึงสกลนคร....
พอกลับมา เบื่อๆ พอดี.... ไปก็ไป.....(กำลังเซ็งๆ อยู่ด้วย....)
.
.
ขอบคุณคุณเอกจริงๆ ถ้าไม่ได้รีวิวของคุณเอก คงจะไม่ยอมไปดูอย่างแน่แท้
ขอบคุณพี่มุกกี้... ที่เจียดเวลาว่างที่มีอยู่น้อยนิด ชวนไปดูหนังที่มีความหมายแบบนี้
.
.
ความจริงชอบเพลง “กันและกัน” มาตั้งแต่โปรโมทหนังช่วงแรกๆ

.
“อยากให้รู้ ว่าเพลงรัก......ถ้าไม่รักก็เขียนไม่ได้”

.
ชอบประโยคนี้มากที่สุด.... ขอยกมือยืนยันว่าเป็นอย่างนั้นจริงๆ นะคะ......
มีช่วงหนึ่งในชีวิตที่ชอบคนคนหนึ่ง ก็คือคนคนเดียวกับเอนทรี่นี้.....และ......เอนทรี่ก่อน.....
ช่วงนั้นสามารถเขียนไดอารี่ได้หมดเล่ม บันทึกทุกอย่างมีคนคนนั้นเกี่ยวด้วยลงไปหมด
และ.....แต่งเพลงหลายเพลง….......ที่พูดถึง “เรา”
.
.
กว่าที่เพื่อนๆ ในวงจะยอมต่อเพลงที่แต่งเอง ก็อ้อนซะจนมันยอม
แถมยังจะขึ้นเล่นบนเวทีด้วย! เย่ เย่
(แน่ล่ะสิ ก็ชั้นเป็นตัวเอนกประสงค์นี่ยะ....
ผู้หญิงคนเดียว เป็นทั้งมือคีย์บอร์ด ร้องนำหญิง รวมถึง....แม่บ้านวงด้วย)
.
.
จนวันงานคณะฯ (ปีหนึ่งๆ มีหลายงานค่ะ เต็กไนท์, บายเนียร์, แจกสายรหัส, เลี้ยงพี่บัณฑิต)
ก็กินดื่มกันที่คณะ ทั้งอาจารย์ ศิษย์เก่า ศิษย์ปัจจุบัน
.
.
การแสดงก็ไม่มีมาก นอกจากวงดนตรีนักศึกษาในคณะเนี่ยแหล่ะค่ะ

แต่มีหลายวง... ก็เลยต้องจับสลาก ตามคิว
 ....ใครได้คิวต้นๆ ก็โชคดีเพราะคนดูยังเยอะ แถมยังไม่เมา
 ....แต่วง”เดา เดา” ( Dao Dao Band) ของดิฉัน…จับได้คิวสุดท้าย
...............ปาเข้าไป 5 ทุ่มครึ่ง.....เกือบจะไม่ได้เล่นแล้ว....คนดูก็เมาปลิ้น
.
.
สำคัญสุด....................เจ้าตัวดีของดิฉัน......กลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้.......
เป็นอันว่า..ฟาล์ว
.
.
จริงๆก็....มีช่วงที่ “เกือบ” จะเป็นไปได้..... แต่ข้าพเจ้าเองที่ปล่อยมันผ่านเลยไป
และถ้าคนหนึ่งปากแข็ง อีกคนก็ปล่อยมันผ่านไปเหมือนกัน
.
.
จนได้บอกความในใจอีกครั้ง... ใน Thesis Book ของตัวเองค่ะ (ช่างกล้าเน๊อออออ........)
 ในส่วนของกิตติกรรมประกาศ ได้ขอบคุณคนคนนั้นไว้ที่บรรทัดสุดท้าย ไม่ได้พูดชื่อ .....

“ขอบคุณตะเข้....ที่ทำให้ 5 ปี ที่เรียนที่ ม.ข. เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด”
.
.

นับจากวันแรกที่รู้สึกดีดีด้วย จนถึงตอนนี้ ผ่านมา 10 ปี….พอดีเลย.....
ยังแอบหวังเล่นๆ ว่า......เค้าคงรอเราอยู่มั้ง 
.
.
ยินดีด้วยที่มีแฟนซักทีนะคะ ....
ยินดีกับตัวเองด้วยแหละ .......... จะได้ไม่ต้องหวังลมๆ อีกต่อไป
.
.
นั่นสินะ......ถึงว่า...............  ไม่ฟูมฟาย
.
.
.
ต่อไปนี้คงเผลอพูดคำติดปากมากว่า 10 ปี ไม่ได้อีกแล้วสินะ

“คิดถึง(คุณ)จังเล้ย.....”

เวอร์ชั่นนี้.....เป็นเสียงน้องมิวในหนังค่ะ :)

ps. ที่เล่าเรื่อง Thesis Book เพราะมีลูกศิษยืคนหนึ่งค่ะ สารภาพรักสาวไว้ที่กิตติกรรมประกาศ  ทำนองเดียวกับข้าเจ้าเล๊ยย...........ครูๆ จอมจุ้นก็แอบลุ้น........

ปากแข็งกันทั้งคู่อย่างนี้................ระวังจะได้เป็นแค่"เพื่อนที่ดีที่สุด"นะน้อง......... (เหมือนพี่เรยย ....ฮืออ)

edit @ 15 Dec 2007 19:30:56 by ArchmaniaC