ArchmaniaC :: everything's changed

โอ้ๆ หายไปนมนานกาเล เอนทรี่เก่าก็นะ ยังเป็นเรื่องอุบัติเหตุครั้งแรก .... เวลาเนิ่นนานมีเรื่องมากมาย ตั้งแต่พอรถเข้าอู่ก็ยังขับรถป่ะป๊ะไปชนอีก ... ไปกินฟูจิอิ่มแล้ว พบว่าไม่ได้เอากระเป๋าตังไปอีก โอ๊ยสารพัด ... แต่ก็ยังติดตามอ่านบล๊อกเพื่อนๆ อยู่นะฮ๊า เพียงแต่ไม่ได้อัพของตัวเอง (เง๊อ.... คงไม่มีคนรออ่านหรอกน่า.....)

.

.

หายไปนานเนี่ย ก็อย่างทีบอกว่าชีพจรลงเท้า ไปทำวิจัยที่นู่น ที่นี่ ที่นั่น ที่นู้น อีกมากมาย แต่ล่าสุด พานักเรียนไปดูงานถึงภูเก็ต เพิ่งกลับมาเมื่อวานตอนเช้าตรู่ เวลาที่กรุงเทพรถยังไม่ติด นอนตายไป 1 วัน แล้วก็มาอัพเรื่องฮาๆ ของเจ้าเด็กๆ จอมเซี๊ยว

.

.

ตอนไปภูเก็ตก็เริ่มเดินทางจากกรุงเทพเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา เวลา 20.30 น. ไปถึงเช้า แล้วก็ ดูงาน ดูไซต์ ดูงาน เที่ยว ออกจากภูเก็ตเมื่อวันจันทร์ เวลาใกล้ๆ กัน สรุปว่า นอนบนรถ 2 คืน นอนโรงแรม 2 คืน... 

.

.

เริ่มจากก่อนจะเดินทางไปเนี่ย บอกเด็กๆ ว่าจะให้พักที่ไหน แต่ตัวอาจารย์เองก็ไม่มีข้อมูลเหมือนกันค่ะ ว่าโรงแรมมันเป็นยังไง รู้แต่ว่าคนรู้จักจองให้ เพราะเด็กๆ ไปกว่า 40 คน รู้ว่าคงสภาพปานกลาง เพราะดูเรื่องราคาแล้วก็ความสะดวก ... ด้วยความที่เด็กๆ อยากรู้ก็เลยค้นหาใน internet พบรายละเอียดดังนี้

.

.

"โรงแรมที่คลาสสิกที่สุดในตัวเมืองภูเก็ต" "ไปพักที่นี่ระวังเจอของแถม"

.

.

ฟังดูดี แต่ยังไม่เห็นภาพ จนมีกระทู้หนึ่งโพสรูปไว้ ... ต้องขอบอกว่ารูปที่โพสนั้นน่ากลัวมากกว่าของจริง เพราะดูมืดแล้วก็ตกแต่งด้วยของเก่าๆ แต่จริงๆ แล้วไม่มืดอย่างที่คิดนะคะ แล้วก็ดูคลาสสิคจริงๆอย่างที่ว่า แต่สำหรับคนที่ชอบใหม่ๆ ขาวๆ โมเดิร์นๆ อาจจะขอบ๊ายบายโรงแรมนี้ไปเลย 

.

.

2 คืนที่เด็กๆ พัก ก็ไม่มีใครว่าอะไรนะคะ สะดวกดี เพราะอยู่ในตัวเมืองจึงเดินเที่ยวดูเมืองได้ไม่ยาก เด็กๆ ก็เซี๊ยวตามประสา พอรถไปส่งที่โรงแรมหลังกิจกรรมประจำวันแล้ว เด็กๆ ก็จะนัดกันทำนู่น นี่ ตามดีกรีความห่าม เที่ยวกินเหล้าบ้าง เล่นไพ่บ้าง นิดๆ หน่อย.... (สมัยเด็กก็เป็นงี้เหมือนกัน)

.

.

พอวันสุดท้าย เช็คเอาท์แล้ว เลยถามเด็กๆ

อาคิ : เป็นไง หลับสบายมั้ย

ด.ช.1: โห...จานนน....ห้องผมโคตรไฮเทคเลย

อาคิ : ห๊ะ? (ไหนมันบอกว่าน่ากลัวว๊ะ)

ด.ช.1: ชักโครกระบบออโตเมติก สุดยอดดดด จาน................กดทีเดียว... ขี้ได้ 3 วัน

อาคิ : กร๊ากกกกกก.......

ด.ช.1: เนี่ย.....เชคเอ๊าท์ออกมาแล้ว สงสัยยังไม่หยุดชักเลยม๊างงงงง....

.

.

พอขึ้นรถได้ เด็กๆ ก็เปิดไมคโครโฟน เล่นตลกคาเฟ่กันบนรถ (ครูๆ นั่งอยู่ข้างล่าง... ฮากิ๊ก...) เริ่มจาก

ด.ช.1: เฮ้ย.... พวกมึงเจออะไรดีๆบ้างป่าววะ

ด.ช.2: กูๆ กูเจอ.....เมื่อคืนใช่ป่ะ ตอนที่พวกมึงเล่นไพ่ อยู่ดีๆ กูก็เห็นเด็กผุ้หญิงคนนึง

ด.ช.1: เหรอ..... หน้าตาเป็นไงว๊ะ

ด.ช.2: ผมยาวๆ .... นั่งอยู่ในวงไพ่

ด.ช.1: แสดดด.... แล้วไมเมิงไม่บอกกรู

ด.ช.2: กูไม่กล้าบอก เค้าหน้าตาสดใสมาก ....พอพวกเมิงเล่นๆ ไป...... หน้าเค้าหม่นหมองลงเรื่อยๆ

ด.ช.1: แสดดดดดดดด....... น่ากลัวโคตร..... แล้วไงต่อ เค้าทำอะไรรึป่าว

ด.ช.2: ป่าว....... พอหน้าตาหม่นได้ที่..... แม่งก็ลุกออกไปเลย

ด.ช.1: เฮ้ย.... ง่ายๆ งี้เลยเรอะ

ด.ช.2: เออ......แสดดด....... เล่นตาละบาท เสียแค่ 50 ทำเป็นหงุดหงิด ไม่ยอมจ่ายตัง......

ครู : (อ่อออ........ที่แท้พวกเอ็งเล่นไพ่เอาตังหรอกรึ........... )

.

.

ในจำนวนนี้มีนักเรียนแลกเปลี่ยนจากฝรั่งเศสไปด้วย คนนึงเป็นเด็กผุ้หญิง เป็นคนโมรอคโค ตาคม หุ่นอึ๋ม .... เด็กๆ ก็แซวกัน

ด.ช.1: เอออ.....ซาน่า.......ไอ ว๊อน ยู.....

ครู : (เฮ้ย...... ไอ ว๊อนท์ ยู เลยเรอะ.....)

ด.ช.1: ไอ ว๊อนยู ทู....... ใส่นี่อะไรว๊ะ (หันไปถามเพื่อน)

ด.ช.2: แวร์ แปลว่า สวมใส่.....

ด.ช.1: ไอ่แสดดด ....... แวร์แปลว่าที่ไหนว๊อย.....ฟายยยยย

ครู : (เอ็งนั่นแหละ ฟาย....)

ด.ช.1: ไอ ว๊อน ยู ทู แวร์ ทู พีซ ทูมอโร่.......จะเป็นพระคุณอย่างมากนี่อะไรว๊ะ? (หันไปถามเพื่อนอีก)

ด.ช.2: .....เอ่อ......เอ่ออ....... โอ้ มาย ก๊อด เวรี่ มัช..........

ด.ช.1: เออ เออ..... ซาน่า ไอ ว๊อน ยู ทู แวร์ ทูพีซ ทูมอโร่.... โอ้ มาย ก้อด เวรี่ มัช....

(แปลว่า ซาน่า พรุ่งนี้ผมอยากให้คุณใส่ชุดบีกินี่มา จะเป็นพระคุณอย่างมาก......(เรอะ?))

.

.

.

อนาคตของชาติ..........เฮ่อออ

น่าภูมิใจ น่าภูมิใจ...............

edit @ 16 Nov 2007 09:57:21 by ArchmaniaC