เมื่อวาน เพื่อนคืนแผ่นหนัง Season Change ที่ยืมไปนานนนนนนมากๆ ...กลับบ้านเร็วด้วย ก็เลย อ่ะ...เปิดดูเสียหน่อย.....รำลึกความหลัง

.

.

ไม่ได้รำลึกไปไกลขนาดตอนเลือกสายเรียน หรือเอ็น(สะ)ท้านนะคะ ..... แค่ตอนเลือกงานเท่านั้น............. ตอนที่หนังเข้าโรง...... ข้าพเจ้าก็อยู่ในช่วง Season ที่กำลัง change เช่นกัน

.

.

ก่อนเริ่ม... (นี่ยังไม่ได้เริ่มเรอะ?) ..... ถามท่านๆ ผู้อ่านที่เคยดูเรื่องนี้แล้ว... ประทับใจฉากไหนที่สุดคะ?

สำหรับเรา.....ชอบประโยคที่ดุจดาวพูดกับป้อมว่า

.... "ไม่ชอบกินผัก ทำไมไม่บอก?".......

ไม่เคยฟังผู้กำกับเหมือนกัน ว่าเค้าตั้งใจเน้นประโยคนี้หรือเปล่า แต่ถ้าใช่... มันได้ผลค่ะ อย่างน้อยสำหรับเราเนาะ

.

.

ชีวิตมีทางเดินของเราเองค่ะ ... แต่บางทีก็ไม่รู้ทำไม คนที่เคยตัดสินใจเด็ดขาดด้วยตัวเองตลอด ถึงได้โลเลๆ ได้ก็ไม่รู้............ คิดสะระตี่ 1 เดือน......ตัดสินใจ 1 วินาที........ทำให้เวลาชีวิต 1 ปีหายไป......และ....เปลี่ยนชีวิตที่เหลือทั้งหมด...................... ซึ่งยังไม่รู้ว่าดี หรือ แย่

.

.

ช่วงที่หนังเข้า ไม่ได้ไปดูในโรง .......เพราะกำลังตัดสินใจในสิ่งที่สำคัญมากกับชีวิต คือเรื่องงาน .....(ถ้าได้ไปดู...อาจตัดสินใจอีกอย่างนึงก็ได้)...

งานรับราชการ ซึ่งบังเอิญว่าไปสอบทิ้งไว้ทั้งแต่ก่อนจะเป็นครู...ซึ่งก็เป็นครูอัตราจ้างได้ประมาณ 1 ปีแล้ว.... เราเองก็ไม่คิดว่าเค้าจะเรียกแล้ว...แต่หนังสือเรียกตัวก็มา

.

.

เราเลือก ที่จะไม่ไปค่ะ... แม้ว่าจะตรงสายกับที่เรียนมา .....แต่.... ท่านพ่อกับท่านแม่ แลโคตรเหง้าทุกคนบอกให้ไป

.

.

มีหรือที่จะเชื่อ... เรามันมั่นใจในตัวเองอยู่แล้ว งานหนักดี มีความสุข ...จะเปลี่ยนทำไม....

แต่คำว่า "รับราชการ" ทำให้พ่อทั้งปลอบ ทั้งขู่.....ทุกอย่าง....บังคับให้ลาออกไม่ให้ต่อสัญญาจ้างกับที่คณะ เราเองก็ไม่ยอมท่าเดียว

.

.

สุดท้าย...มันหยุดตรงที่....."ลาออกเถอะ.....พ่อ....ขอร้อง...แล้วพ่อจะไม่ขออะไรอีก"

.....................อืม....พิมพ์ไปก็มือสั่น......................................

.

.

เลยลาออก ไม่ต่อสัญญา และไปรายงานตัวเป็นข้าราชการ.......

.

.

มันเป็นสัปดาห์ที่ปวดใจสุดๆ ..... แม่เองก็เห็นเราเศร้ามาก.... เค้าก็เลยบอกว่า กลับไปสอนมั้ยลูก................

.

.

เราก็...ตัดสินใจอีกครั้ง......... ลาออกกลับมาสอนหนังสือ.......สรุปว่าไปเป็นข้าราชการ ได้แค่ 2 เดือน......(บ้าเนอะ....ตัดสินใจคราวนี้......)

.

.

ปวดใจกว่า....ตรงที่ วันสุดท้ายก่อนที่เราจะไปเป็นข้าราชการ.......คำสั่งบรรจุเป็นพนักงานมหาวิทยาลัยมาถึงพอดี.....และ......ชื่อของเราเป็นชื่อแรกแต่ถูกขีดฆ่าทิ้ง.........................

.

.

ทุกอย่างนับใหม่..... จ้างกันใหม่...... เวลาทำงานนับใหม่..... คิวในการบรรจุ...นับใหม่............................................................

...........................เวลาหายไป 1 ปี กับการตัดสินใจครั้งที่ 2....................

.

.

.

ทุกวันนี้พี่ๆ ที่ทำงานก็ชอบพูดว่า "อ.อาคิ ไม่น่าลาออกไปเลย ป่านนี้ได้บรรจุแล้ว....."

เราก็หัวเราะกลบเกลื่อน...... พี่อีกคนก็จะบอกว่า...."อ.อาคิเค้าไม่ซีเรียสหรอก"

.

.

อืม.................................

ซีเรียสนะ.... แต่ไม่อยากพูดถึง.............................................มันเศร้า

.

.

มันเจ็บปวดที่ไม่เด็ดขาดเองถึง 2 ครั้งใกล้ๆ กัน

ไม่เด็ดขาดที่จะยืนหยัดด้วยตัวเอง เลือกในสิ่งที่ตัวเองรักตั้งแต่แรก

ไม่เด็ดขาดที่จะอดทนเป็นข้าราชการอีกหน่อย เผื่อจะดีขึ้น.....

.

.

ดังนั้น.......ทุกครั้งที่ดู season change... น้ำตามันจะแอบไหล........

.

.

อัพคราวนี้ส่วนตัวอีกแล้ว

.

.

แค่อยากจะบอกทุกคนว่า..................... เป็นตัวของตัวเองนะคะ........

ไม่ชอบกินผัก ก็บอกว่าไม่ชอบกินผัก...... (แต่นึกดีๆ ผักก็มีประโยชน์นะคะ.......เง๊อออ)

แล้วคุณจะไม่เสียใจกับการตัดสินใจครั้งไหนๆ ของคุณเลย...

.

.

.

สู้ว๊อยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!




edit @ 2007/07/20 11:27:22

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

......ขอให้ได้เจอทางที่ใช่นะครับ

#1 By wesong on 2007-07-20 09:02

ไม่มีคำว่าสาย ที่จะเริ่มต้นนะคะ ชีวิตก็แค่นี้ ทำในสิ่งที่รัก และรักในสิ่งที่ทำค่ะ

#2 By little monster on 2007-07-20 09:09

อ่านช่วงแรกๆ.. อมยิ้ม

ผมชอบหนังเรื่องนี้มาก

ชอบน้องดาว

เกลียดไอ้ป๋อม

ไม่ชอบกินผักทำไมไม่บอก

ฉากที่ชอบที่สุดคือ ฉากนางเอกอีกคน(ชื่อไรหว่าจำไม่ได้)

เวลาซ้อมวงดนตรีวงใหญ่อ่ะ เขาจะเปิ่นๆ ดี

แต่ตั้งใจอิบอ๋าย.. รู้สึกเลยว่าถ้ามีคนดีๆ อย่างนี้อยู่ข้างๆ

จะมองคนที่อยู่ไกลตัวเราทำไม

เกลียดไอ้ป๋อม

(ส่วนตัวนะเนี่ย)

ว่าแล้ว.. เสาร์นี้ไปเช่าแผ่นมาดูอีกดีกว่า



ส่วนเรื่องงาน เข้าใจความรู้สึกอย่างแรง

ตอนที่ผมสอบผ่านงานใหม่นี้ได้

แม่ถึงกับออกปากขอว่าอย่าสละสิทธิ์เลย

และขอก็พูดประโยคที่ผมไม่คิดว่าจะได้ยินจากแม่

ทั้งเสียใจ ทั้งสงสาร ทั้ง.. ไม่รู้ บอกไม่ถูก

ทุกวันนี้ทำเพื่อแม่ ทำงานที่บอกได้เลยว่าไม่ได้อยากทำเลย...

แต่.. เราต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่เราเลือก

คิดแล้วก็เศร้า ร้องไห้ไม่ออก ไม่อยากให้แม่เสียใจ

ก็เลยพยายามหาแง่มุมดีๆ ของการทำงานราชการ

อ้า.. มาบ่นอะไรไว้ที่บลอกคนอื่นเนี่ย

หลายอย่างต้องเชื่อมั่นกับชีวิตค่ะ
เหมือนกันที่พ่ออยากให้เป็นทหาร....เพราะเป็นผู้หญิงรับราชการ..งานสบาย
ไม่ค่ะ...ออกมาตั้งบริษัทกับเพื่อน..ไม่เคยเสียใจ
จนต้องมาเป็นแม่บ้านเพราะความจำเป็นที่ว่าเป็นสถาปนิก 2 คน...แล้วลูกจะโตกับใคร...ทิ้งชีวิตข้างนอกมาอยู่บ้านแล้วทำมันให้มีความสุข
โชคชะตาคือตัวเราค่ะ....ก้าวต่อไปอย่างมั่นใจนะคะ

#4 By ยายแม่บ้าน on 2007-07-20 12:58

พี่นิดอย่าเศร้าไป ชีวิตคนเราก็เป็นอย่างนี้แหละ ถ้าไม่ได้เสียใจ เราก็จะคิดไม่ไตรตรอง หรือ โลเล ไม่เด็ดขาด หลังจากนี้ พี่นิดจะแกร่งขึ้นนะ หนูรับรอง

หนูเอง ทำงานไม่กี่ปี ที่นี่เป็นที่ที่ 5 แล้วนะ กว่าจะเจองานที่ตัวเองชอบ ก็ทั้ง 5 บริษัทแหนะ ไม่เป็นไรหรอก

#5 By yinchan_smap on 2007-07-20 13:21

วันนี้แอบเครียดนะน้อง..อ่านไปเครียดตั้งเริ่ม..ก็ยังไม่เคยดูเรื่องนี้..ไม่รู้เรื่องเลย..ทำไมตกยุคขนาดนี้..พูดกันไปเหอะ..ไม่รู้จักเลย

คนเราผ่านการตัดสินใจสำหรับชีวิตทั้งนั้นล่ะ..แต่ก็แล้วแต่คนที่จะตัดสินใจเลือก..สำหรับพี่ ก็เพราะคำขอร้องของแม่ ถึงมาทำราชการ..ตอนนั้นนึก สอบติดทำไมฟ่ะ..โกรธตัวเอง..
ต้องทิ้งเงินเดือน สองหมื่น มารับแค่ หกพันห้า แถมทำงานอะไรก็ไม่รุ้..แต่ก็ทนมาได้จนตอนนี้เงินเดือนเท่ากะเงินเดือนแรกแล้ว..ฮ่าๆๆๆ
อยู่ที่ไหนก็ได้นะ..ทำงานที่นั้นให้มันเข้ากับตัวเราซะ...สนุกกะมัน..เท่านี้ชีวิตก็มีความสุขแล้ว
สู้โว๊ย...

#6 By godz (124.121.105.241) on 2007-07-20 22:18

มันก็งั้นเเหละเนาะ...

อย่างว่าเเหละตอนตัดสินใจก็คิดว่าดีเเล้ว เหมาะเเล้ว ... เเต่บางทีมันก็พลาดเหมือนกัน

ก็ต้องเดินหน้าต่อไปเเหละเว้ยยยย

#7 By KusaYoshi on 2007-07-21 09:59

อืมมม
.
.
ซึ้งง่ะ

#8 By ArchmaniaC on 2007-07-23 08:40

v

#9 By d (124.13.31.38) on 2008-04-17 17:21

luv tis movie so much!!

#10 By me (124.13.31.38) on 2008-04-17 17:23

ชอบดูหนังเรื่องนี้มากเลยละ

#11 By โต้ง (58.9.39.210) on 2008-04-25 19:20

เว็บพุทธศาสนามหายานhttp://www.BuddhaMahayan.com

#12 By phra mahayan (222.123.156.2) on 2008-05-03 11:04