Archmania- I AM BACK!

เด็กสมัยนี้ไม่ค่อยอดทนเอาซะเลย แถมยังต่อรองเก่งซะไม่มี ....เวลาส่งงานนะค๊ะ ไม่ใช่ซื้อผักปลาในตลาด ต่อรองกันอยู่ได้นี่... ฮ่วย!!

เห็นแล้วก็ชอบนึกย้อนไปตอนยังเป็นนักเรียน นี่เรามีความอดทนกว่ามันตั้งเยอะ แถมยังเจอครูแบบห่ามๆ ชนิดที่ถ้าเป็นเด็กในโอวาทมาตลอดอาจตกใจกับความห่ามสุดขั้วของอาจารย์จนน้ำหูน้ำตาเล็ดได้....เช่น อ.ป๋า......

.....กราบขออภัยอาจารย์ไว้ ณ ที่นี้นะคะ นินทาก็เพราะรัก.... ป๋าไม่รู้หรอกค่ะว่าป๋าเป็นความทรงจำดีดีของพวกเรามากแค่ไหน :)

อ.ป๋าที่ว่า คือ รศ.ดร.วิโรฒ ศรีสุโร ที่เคารพ.... มีเรื่องราวมากมายตั้งแต่วันแรกที่เข้าไปฝากตัวเป็นศิษย์ ....ท่านก็ หน้าตาแบบนี้ ตั้งแต่ 11 ปีที่แล้วล่ะค่ะ

< รศ.ดร.วิโรฒ ศรีสุโร

ป๋าถือเป็นมือโปรในวงการสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นอิสาน ถ้าอยู่ในวงการอนุรักษ์ละก็ คงต้องรู้จักท่านดีทีเดียว ผลงานออกแบบเชิงอนุรักษ์ที่รู้จักก็มีหลายที่ แต่สำหรับเฟรชชี่ ที่กำลังสอบสัมภาษณ์เข้าเรียนปี 1 .... เบบี้ เบบี้ อย่างเราจะไปรู้จักแกได้ยังไง๊

สมัยตอนที่มีวิชาเรียนกับแกแรกๆ เกร็งไปหมด เพราะแกเป็นอาจารย์ที่แจกเกรดได้สะใจมากๆ ... ถ้าเข้าทางปุ๊บ เจ๋งสุดๆ ...จะได้ประมาณไม่เกิน C⁺ ถ้างานแบบกลางๆ จะได้ F ไม่เกิน D เลวร้ายสุดๆ (แบบที่เจอๆ กันมา) คือ F^-¥ ที่เห็นน่ะถูกแล้วค่ะ คือ เอฟ ลบ อินฟินิตี้ หรือ เอฟ ... แบบไม่มีที่สิ้นสุด เอาแบบไม่ต้องผุดต้องเกิดกันเลยทีเดียว...สะใจมั้ยล่ะ

.......................................................................................

คำสบประมาทที่สุดที่คุณเคยเจอมาตอนเป็นนักเรียนคืออะไรคะ ...บางคนอาจจะเจ็บจี๊ด ด้วยการโดนให้ไปถอนรายวิชา .... แต่นี่...เบาะๆ คือ ...โดนไล่ไปเรียนพยาบาลค่ะ หลายคนฟังแล้วอาจหงุดงิด พยาบาลไม่ดีตรงไหนยะ......

พยาบาลน่ะ ดีค่ะ.... แต่อุตส่าห์เลือกเรียนสาขาที่ออกจะแม๊นแมน อย่างถาปัดแล้ว... ลองโดนไล่ไปเรียนพยาบาลหน้าตาเฉย ด้วยข้อหา "ใช้ปากกาน้ำเงินจดเล็กเชอร์" ดูสิคะ....ได้ยินแล้ว..โอ๊ย...เจ็บกระดองใจ (แกบังคับให้ลูกศิษย์แกทุกคนใช้ปากกาดำเป็นนิจศีลค่ะ แกว่า เป็นสถาปนิก ต้องใช้ปากกาดำเท่านั้น ไม่รู้ทำไม)

.............................................................................................................

ช่วงที่ประทับใจแบบสุดๆ คือ ช่วงประมาณปี 2หรือปี 3 นี่แหล่ะ ได้มีโอกาสตรวจแบบกับป๋าด้วย

ห้องทำงานของป๋า เต็มไปด้วยหนังสือ หนังสือ และ.....เถาวัลย์.... ตาไม่ได้ฝาดอ่านผิดหรอกค่ะ เถาวัลย์จริงๆ ค่ะ.... มีอยู่ project หนึ่ง ต้องตรวจแบบกับแก ... พอเข้าห้องปุ๊บก็ อู้ฮู......ตกใจ.... ทั้งห้องมีหนังสือกองอยู่เต็มไปทุกอณู จะมีก็แต่ที่นั่งของแกและเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ที่ยังว่างเพื่อให้คนหย่อนก้นลงไปนั่งได้ (ไม่เว้นแม้แต่ที่เท้าแขนของเก้าอี้นะคะ นั่นก็มีไว้วางหนังสือเหมือนกัน) ....เราก็ใจเต้นตึ๊กตั๊ก.... ก็แหม.... ป๋าออกจะขึ้นชื่อเรื่องลมเพลมพัด (รมณ์เพรมณ์พัด) ...เกิดแกหงุดหงิดขึ้นมา ล้มแบบดื้อๆ ก็เศร้าดิ....เหลือบมองบนเพดานห้อง มีทั้งตุง (ธงแนวตั้งแบบภาคเหนือ-อิสาน) และเถาต้นไม้ห้อยเต็มไปหมด...เสริมบรรยากาศให้เสียวหลังอีกโข

มีอยู่วันนึง ดิชั้นก็หอบแบบกำเบ้อเร่อมาตรวจตามปกติ .. แต่แกไม่ว่าง บอกให้มาตรวจพรุ่งนี้เช้า แถมยังนัดเสียดิบดี "โอ้ย มาแต่เช้าล่ะ เราอ่ะ มาตั้งแต่ 7 โมง...."

วันรุ่งขึ้นก็ไปรอแกตั้งแต่ 7 โมงอย่างที่แกนัด...8 โมงก็แล้ว 9 โมงก็แล้ว.. ป๋าถึงได้มาถึง พอเห็นเรานั่งรอตาแป๋วอยู่หน้าห้อง แกก็ผงะ... ถามแบบงงๆ

ป๋า : เอ๊ะ มาทำไมแต่เช้านี่

เรา : ก็อาจารย์นัดมาให้ตรวจแบบเช้านี้อ่ะค่ะ หนูอุตส่าห์มารอตั้งแต่ 7 โมงอย่างที่อ.บอก

ป๋า :เฮ้ย..ไม่เอา เรายังไม่ตรวจตอนนี้ เราปวดขี้!!!!! เราจะไปขี้ก่อน........

.

.

อ๊าววววววววววววววววววว...... ป๋าค๊า................จะไป "ขี้" ดื้อๆ อย่างงี้เลย????? เขินที่ผิดนัดเด็กก็บอกดีๆสิค๊า........

...........................................................................

วันหนึ่ง เพื่อนอีกคนเดินหน้ามุ่ยออกมาหลังจากตรวจแบบ project รีสอร์ทบนเขาริมทะเลกับแก พอไปถามก็ได้ความว่า

"เนี่ย ป๋าด่า....แกบอกว่า รูปด้าน (รูปด้าน คือ การแสดงภาพอาคารเวลาที่เรามองเข้าไปตรงๆ ค่ะ ใหมือนเวลาเรายืนหน้าบ้าน แล้วมองตัวบ้านแบบตรงๆ ) ทำแบบนี้ได้ไง....เห็นแต่ตึก... มันต้องมีบรรยากาศสิ มีต้นไม้ด้วย (เออ...ก็ถูกของป๋านี้หว่า......มันจะบ่นทำไมว๊ะ)

ต้นไม้ต้องเยอะๆ เนี่ยคิดดู (ถ้าคิดไม่ออกว่าท่าทางป๋าเป็นไง เอาง่ายๆ เหมือนอ.เฉลิมชัยเวลาพูดเรื่องศิลปะเปี๊ยบ) ถ้าเราเป็นลูกค้ารีสอร์ท นั่งเครื่องบินมานะ..... บรรยายกาศต้องเขียวๆ ต้นไม้เขียวๆ คลุมๆ หลังคา.... เห็นแต่หลังคาแพลมๆ ออกมานิดหน่อยพอ.....ไม่ต้องเห็นตึกหรอก มันไม่สวยยยย.............."

อ้าว..............ไม่เห็นอาคาร เห็นแต่หลังคาแพลมๆ จะแสดงแบบยังไงล่ะคร๊าบบบบบ.... แล้วไอ้บร้าที่ไหน มันจะดิ้นรนไปดูรีสอร์ทจากเครื่องบินได้บ่อยๆล่ะคร๊าบบบ ไม่ได้มีรันเวย์อยู่บนหน้าผาโครงการนะคร๊าบบบ.........ป๋านี่!!!! ไม่เข้าใจสถาปนิกกกกกกก

...........................................................................

อย่างที่เล่าว่าอ.ป๋า เป็นพวกลมเพลมพัด มีความเป็นติสสูง บางทีก็เดาใจยาก ... พี่ปีโตๆ ที่รู้ใจแกก็หาทางหนีทีไล่ให้ตัวเองยามต้องสอบวิทยานิพนธ์

กรรมการสอบส่วนใหญ่ก็จะถามเรื่องการออกแบบ งานระบบ ...แต่ป๋าไม่

แกจะฉีกตัวเองมายืนส่องที่โมเดล ....เอานิ้วจิ้มไปที่ต้นไม้โมเดล ยิงคำถามสั้นๆ

"นี่...ต้นอะไร"

โชคดีของรุ่นพี่ เค้าคิดมาแล้วเลยตอบอย่างมั่นใจ "หมากแดงครับ"

ถ้ารูปทรงต้นไม้โมเดล เหมือนกับต้นที่ตอบมาจริงๆ แกจะพยักหน้าหงึกๆ "อื้อ เหมือน" แล้วผละจากผลงานชิ้นนั้น ไปจิ้มที่ผลงานของคนอื่นต่อไป ....แต่ถ้าไม่เหมือนอย่างที่ตอบล่ะก็..... โดนลองภูมิอีกยาววววว ..... จะโดน F^-¥ ตอนจะจบอีกรึเปล่านี่.....บรื๋ออออ

..................................................................................

เอาหล่ะ นินทาป๋าเยอะไปแระ เดี๋ยวกรรมตามทัน หุหุหุ........ เอาเป็นว่า น้องๆ หนูๆ อย่าลอกเลียนแบบพฤติกรรมนินทากาเลนี้นะคะ แล้วก็ ...อดทนไว้ ....อาจารย์ไม่ได้ใจร้ายขนาดจะฆ่าเราให้ตายหรอก ... เบาะๆ แค่...สลบ ......เหมือด.... เท่านั้นเอง......แฮ่